Mijmeringen

Als ik terugblik op het afgelopen jaar zit deze vol internationale hoogtepunten. Ik maakte nieuwe vrienden op elk continent ter wereld en zette zelf voet aan wal op twee nieuwe: Azië en Latijns-Amerika.

Het begon met een fantastische uitwisseling met de Universiteit van de West-Kaap in Zuid-Afrika. Hier studeerde ik een semester ontwikkelingsstudies in het kader van mijn opleiding Internationale Politiek, kreeg les van mijn held in het domein van de citizenship theories of the Global South -een ronduit onaangename man verder- en schreef -met succes- mijn masterthesis rond dit onderwerp.

De zomer zat gevuld met avontuur in mijn thuisstad Gent, weekendtrips naar onze kaasetende Noorderburen en ontstressen met een Aussie in Austria op de boerderij van Theresa.

In september ging ik mijn verjaardag vieren bij mijn surrogaatfamilie in Kaapstad en miste zo meteen de eerste twee weken les van mijn nieuwe opleiding aan de Ugent: ManaMa Conflict and Development Studies.

In januari trok ik met mijn favoriete Kinky Star technieker naar Peru om samen te ontdekken welke mooie vriendschappen je opbouwt door te couchsurfen. Ik aanschouwde een der 's werelds wereldwonderen: Machu Piccu en ik proefde mijn nieuw lievelingsgerecht: Choclo con queso.

In april reed ik met een Hollander op een scooter door een onbestaand land: Taiwan. Ik leerde er eten met stokjes en "duckfart" zeggen in het Chinees. Het land was surrealisme ten top: met "Go away Mr. Tumor", onze vriend Chu en alcoholische rendierextracten op kop...

En nu met de zomer in aantocht -en een drukke agenda met kampeertrips in Frankrijk of de Zuidelijke kant van onze taalgrens- bereid ik me voor op mijn lang afgewachte hoogtepunt van het jaar:

Mijn nummer vijfentwintig:

Thailand

Hier ga ik drie maanden stage lopen bij de Belgische ambassade in Bangkok. Met een enkele vlucht, vree veel tijd en nóg meer goesting vertrek ik 18 juni.

Nieuwsgierig wat het volgende jaar me zal brengen ...

Een dag uit het leven van Joenah

[30-8 04:37] Ik heb iets vervelends meegemaakt deze morgen. Ik ben onderweg naar België na een weekje bij vrienden in Oostenrijk doorgebracht te hebben en heb deze morgen om vier uur een airportshuttle bus genomen om in de luchthaven van Wenen te geraken. Rechtstreeks van het verjaardagsfeestje van een vriend de bus opgestapt, moe en nog niets geslapen.
Vloeken en huilen, mijn rugzak met al mijn bagage is gestolen uit de laadruimte van de bus ... De buschauffeur reageert ongeïnteresseerd en onvriendelijk en praten met hem gaat moeilijk door zijn gebrekkig Engels.
[30-8 14:14] Ik moet zeven uur wachten in Frankfurt op mijn vlucht naar België. Wachten is niet leuk, ik ben veel te zomers gekleed voor het koude Duitsland, maar al mijn kleren zijn weg. Mijn vlucht zou om 13u55 vertrekken, maar er is vertraging. Veel informatie krijgen we niet en de minuten verstrijken. Tot er op een scherm verschijnt: 'flight cancelled'.
[30-8 14:57] Wel wel wat een dag ... Ik had dus een nieuwe vlucht gekregen om 19u30 's avonds... Maar ik wil echt niet zo lang meer wachten en ging met de service desk praten.  De norse dame wilt mij niet op een vroegere vlucht plaatsen, maar geeft mij vouchers voor voedsel in plek. Boos, vast in Frankfurt zonder bagage ga ik met nog twee andere mensen praten en krijg nog een voucher. De vroegere vluchten zijn volzet, ik kon dus al goed gaan eten maar daarmee was ik niet thuis.
[30-8 15:30] Om 15u30 is er nog een vlucht die vertrekt, die zogezegd vol is. Ik ga rechtstreeks naar de stewardess om te vragen of er echt geen plek voor me is. Eindelijk een vriendelijk gezicht! Ze tokkelt even op haar computer en dan vraagt ze: "Do you have luggage to check in?"
En al de emoties, de stress, de vermoeidheid ... Huilend zeg ik: "My luggage was stolen in Vienna this morning!" Tien minuten later zit ik op de vlucht naar Brussel.
[30-8 18:41] Ik ben mijn kleren kwijt, heb úren gewacht op een vlucht, maar ik ben eindelijk thuis. Ik plof uitgeput in de zetel en open mijn mails. Aha! Een mail van mijn promotor met de mededeling wanneer de verdediging van mijn masterproef valt. Woensdag 2 september, om 17u. Maar woensdag om 17u vertrekt mijn bus naar Amsterdam, waar ik een vlucht neem naar Johannesburg.

Tijd om te gaan slapen, een probleem voor morgen ...